| |
|
| |
|
| |
Infinitiv reconocer
Gerundium reconociendo
Perfektum participium reconocido |
| |
|
| |
Præsens |
Imperfektum |
Præteritum |
| |
yo reconozco
tú reconoces
él reconoce
nosotros reconocemos
vosotros reconocéis
ellos reconocen |
yo reconocía
tú reconocías
él reconocía
nosotros reconocíamos
vosotros reconocíais
ellos reconocían |
yo reconocí
tú reconociste
él reconoció
nosotros reconocimos
vosotros reconocisteis
ellos reconocieron |
|
| |
Futurum |
Konditionalis |
Perfektum |
| |
yo reconoceré
tú reconocerás
él reconocerá
nosotros reconoceremos
vosotros reconoceréis
ellos reconocerán |
yo reconocería
tú reconocerías
él reconocería
nosotros reconoceríamos
vosotros reconoceríais
ellos reconocerían |
yo he reconocido
tú has reconocido
él ha reconocido
nosotros hemos reconocido
vosotros habéis reconocido
ellos han reconocido |
|
| |
Pluskvamperfektum |
Præsens konjunktiv |
Imperfektum konjunktiv I |
| |
yo había reconocido
tú habías reconocido
él había reconocido
nosotros habíamos reconocido
vosotros habíais reconocido
ellos habían reconocido |
yo reconozca
tú reconozcas
él reconozca
nosotros reconozcamos
vosotros reconozcáis
ellos reconozcan |
yo reconociera
tú reconocieras
él reconociera
nosotros reconociéramos
vosotros reconocierais
ellos reconocieran |
|
| |
Imperfektum konjunktiv II |
Imperativ bekræftende |
Imperativ benægtende |
| |
yo reconociese
tú reconocieses
él reconociese
nosotros reconociésemos
vosotros reconocieseis
ellos reconociesen |
-
reconoce
reconozca
reconozcamos
reconoced
reconozcan |
-
no reconozcas
no reconozca
no reconozcamos
no reconozcáis
no reconozcan |
| |
|
|