| |
|
| |
|
| |
Infinitiv acordarse
Gerundium acordando
Perfektum participium acordado |
| |
|
| |
Præsens |
Imperfektum |
Præteritum |
| |
yo me acuerdo
tú te acuerdas
él se acuerda
nosotros nos acordamos
vosotros os acordáis
ellos se acuerdan |
yo me acordaba
tú te acordabas
él se acordaba
nosotros nos acordábamos
vosotros os acordabais
ellos se acordaban |
yo me acordé
tú te acordaste
él se acordó
nosotros nos acordamos
vosotros os acordasteis
ellos se acordaron |
|
| |
Futurum |
Konditionalis |
Perfektum |
| |
yo me acordaré
tú te acordarás
él se acordará
nosotros nos acordaremos
vosotros os acordaréis
ellos se acordarán |
yo me acordaría
tú te acordarías
él se acordaría
nosotros nos acordaríamos
vosotros os acordaríais
ellos se acordarían |
yo me he acordado
tú te has acordado
él se ha acordado
nosotros nos hemos acordado
vosotros os habéis acordado
ellos se han acordado |
|
| |
Pluskvamperfektum |
Præsens konjunktiv |
Imperfektum konjunktiv I |
| |
yo me había acordado
tú te habías acordado
él se había acordado
nosotros nos habíamos acordado
vosotros os habíais acordado
ellos se habían acordado |
yo me acuerde
tú te acuerdes
él se acuerde
nosotros nos acordemos
vosotros os acordéis
ellos se acuerden |
yo me acordara
tú te acordaras
él se acordara
nosotros nos acordáramos
vosotros os acordarais
ellos se acordaran |
|
| |
Imperfektum konjunktiv II |
Imperativ bekræftende |
Imperativ benægtende |
| |
yo me acordase
tú te acordases
él se acordase
nosotros nos acordásemos
vosotros os acordaseis
ellos se acordasen |
-
acuérdate
acuérdese
acordémonos
acordaos
acuérdense |
-
no te acuerdes
no se acuerde
no nos acordemos
no os acordéis
no se acuerden |
| |
|
|